ایران زمین همیشه به پدر آسمانی اش افتخار می کند

صدا صدایی آشناست صدای پیاده ای که بر عرشها پا نهاد، آری صدای همان مردی است از تبار آسمان از نسل آفتاب برخاسته ازمیان کولاک سوزان ظلم و ستم،شکوفا شده و پیوسته به گلستان بهاران به رویای بیکران که اقیانوسها هم در بهت وحیرت ماندند، از موجهای خروشانش از پرتوهای درخشانش!